Schelfhoutlaan

De straatnaam Schelfhoutlaan werd vastgesteld op 19 november 1964. De schilder, etser en lithograaf Andreas Schelfhout (Den Haag 16 februari 1787- idem 19 april 1870) was zoon van een lijstenmaker en vergulder uit Gent en legde zich met name toe op stadsgezichten en landschappen. Hij werd vooral beroemd door zijn winterlandschappen (bijvoorbeeld 'Schaatsenrijders' en 'Een houtsprokkelaar en een jongetje met een slee op een bevroren rivier') en wordt gezien als een voorloper van de Haagse School.

Schelfhout leerde schilderen bij Joh. H. A.A. Breckenheijmer, toneeldecorateur van de Haagse Schouwburg, een gegeven waar de laatste allerminst prat op ging. Schelfhouts werk werd aangekocht door koningen, keizers, graven en tsaren. In 1848 schilderde hij in paleis Het Loo, op uitnodiging van Konjng Willem III en hij nam Jongkind daar mee naar toe. Gedurende een halve eeuw domineerde Schelfout de Nederlandse kunstwereld. Reeds in 1825 maakte hij zijn eerste strandgezicht en hij was daarmee Mesdag een slag voor. Veelal maakte hij voorstudies in waterverf. Schelfhout heeft meer dan duizend schilderijen gemaakt, waarmee hij vele malen een zilveren of gouden medaille of een eervolle vermelding in de wacht sleepte.

Andreas Schelfhout

In 1995 werd op de kunstbeurs in de Parkhal van de RAI in Amsterdam voor de eerste maal een solo-expositie met vierenveertig werken van Schelfhout ingericht (zomerse taferelen, strandgezichten en winterlandschappen).

Tot de leerlingen van Schelfhout behoorden J.B. Jongkind en Wijnand Nuyen. Ook op Weissenbruch had hij een inspirerende invloed. Schelfhouts kleinzoon Lodewijk ( 1881-1983) was eveneens schilder en graficus.

De auteur van de beroemde 'Camera Obscura', Hildebrand {Nicolaas Beets) schreef een gedicht over de 'winterstukken' van Schelfhout:

Blaast Schelfhout van 't bevlakte vlak*
De rijmkorst om den beukentak,
De sneeuwvlok over 't boerendak,
Bevriest hij kreek en waterplassen,
Ofschoon de Kreeft u sproeten stak,
Gij liet u door zijn kunst verrassen,
En wederspraakt uw almanak.

Maar schoon hij tak en twijg ontblaar,
De lauwer groent den kunstenaar;
Die ook erkent geen wisslend jaar,
Maar schudt op de ijskorst, die hij bouwde,
Een kroon van blaadren, frisch en zwaar,
Die groen blijft bij de felste koude,
En bij de sneeuwvlok van zijn haar.

* 't bevlakte vlak = zijn palet.

Een inderdaad ietwat vreemd gedicht, maar er valt de essentie uit te halen, dat Nicolaas Beets op winterlandschappen van Schelfhout bomen vol bladeren aantrof. Schelfhouts werk is te zien in Amsterdam (Rijksmuseum en Stedelijk Museum), Den Haag, Arnhem, Dordrecht, Enschedé, Groningen, Leiden, Rotterdam en Brussel. Schilderijen van Schelfhout zijn acht ton en meer waard.